رابطه برنامه درسی پنهان با استقلال هیجانی در دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه برنامه درسی پنهان با استقلال هیجانی در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه است . روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه ناحیه یک شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ می باشد. از میان جامعه آماری با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ، نمونه ای به حجم ۳۴۱ نفر انتخاب شدند و به پرسشنامه های استقلال هیجانی استنبرگ و سیلوربرگ (۱۹۸۶)، پرسشنامه برنامه درسی پنهان آکبولوت و ار سلان (۲۰۱۶) پاسخ دادند. به منظور توصیف دادههای این پژوهش از شاخص های آمار توصیفی (مانند میانگین و واریانس ) و برای تحلیل از شاخص های آمار استنباطی مانند پیرسون استفاده شد. دادهها به کمک نرم افزار SPSS۲۲ تحلیل شد. نتایج حاکی از این بود که بین برنامه درسی پنهان و مولفه های آن (محتوا، یادگیری و تدریس ، ارزشیابی ) با استقلال هیجانی و مولفه های آن (تفرد، خوداتکایی و غیرایده آل بودن والدین ) در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر اصفهان رابطه وجود دارد.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی پنهان ، استقلال هیجانی ، دانش آموزان