تبیین، تشریح و ارائه راهکارهایی نوین جهت بهره گیری حداکثری از عناصر سنتی معماری ایران:بادگیر

بادگیر ها سازه های بسیار کارآمدی در خنک سازی و تهویه مطبوع در گذشته بودند،که از دیر باز در ایران و برخی کشورهای دیگرمورد استفاده قرار می گرفتند،بادگیرها با انقلاب صنعتی و رشد صنعت و تکنولوژی به دلیل نا کارآمدی در برابر سیستم های نوینتهویه و تبرید جای خودشان را به انواع دستگاه های خنک کننده و تهویه هوا دادند و رفته رفته این سازه ها به فراموشی سپردهشدند، امروزه جهان با بحران هایی چون بحران انرژی،گرمایش جهانی و آلودگی محیط زیست و زیست انسانی در حال دست و پنجهنرم کردن است ،بحران هایی که اگر مهار نشوند حتی میتوانند منجر به فجایعی عظیم شوند،یکی از عوامل موثر بر ایجاد این بحرانها تولید و استفاده از برق از روش های سنتی آلودگی زا ست،برقی که مصرف بخش بزرگی از آن را مصارف مسکونی به خوداختصاص می دهد،مصرفی که در فصول گرم سال بخش بزرگی از آن متعلق به سیستم های خنک کننده و تهویه کننده می باشد،بههمین جهت نیاز به سیستم هایی که ضمن انجام وظایف سیستماتیک خود سبب ایجاد یا تشدید بحران ها نمی شوند بسیار احساسمی شود، بادگیر به دلیل استفاده از تهویه طبیعی که نوعی تهویه غیرفعال است و نیازی به مصرف انرژی ندارد در صورت معاصرسازیمتناسب با نیازهای انسان امروزی می تواند بسیار کارآمد باشد.این مقاله به منظور بهره گیری از سیستم بادگیر به عنوان یک سیستمتهویه و خنک سازی پایدار و استفاده کارکردگرا پس از معاصرسازی آن در جهت خنک سازی و تهویه مطبوع گردآوری شده و باارائه مزیت ها و مشکلات بادگیر سنتی ضمن ارائه تاریخچه و شرح کارکرد بادگیرها جهت معاصر سازی و طراحی بادگیرهای نوینبه منظور جایگزینی به جای سیستم های خنک و تهویه کننده که با مصرف برق سبب تشدید بحران های ذکر شده می شود راهکارهایی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بادگیر ، تهویه طبیعی ، تهویه مطبوع ، خنک سازی