تحلیل وبررسی مبانی نظری تاب آوری

تاب آوری به قابلیت تطابق انسان در مواجهه با بلایا یا فشارهای جانکاه، غلبه یافتن و حتی تقویت شدن بوسیله آن تجارب اطلاق می شود. این خصیصه با توانایی درونی شخص و مهارت های اجتماعی و تعامل با محیط حمایت می شود، توسعه می یابد و به عنوان یک ویژگی مثبت متبلور می گردد. لذا هدف از پژوهش حاضر «تحلیل و بررسی مبانی نظریتاب آوری» می باشد روش پژوهش حاضر از نوع کیفی بوده و شیوه گردآوری داده ها نیز مبتنی بر شیوه کتابخانه ای و اسنادی می باشد. یافته های پژوهش حاضر حاکی از آن است که تاب آوری در هر سن و سطحی می تواند رخ دهد و سازه ای شناختی و قابل آموزش است. یعنی از طریق تمرین، آموزش، یادگیری و تجربه حاصل می شود.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، ارتقای تاب آوری ، افرادتاب آور