نسبت اخلاق و سیاست در حکمرانی دینی

مسئله اصلی این نوشتار «رابطه اخلاق و سیاست در حکمرانی دینی» است که با رویکردی توصیفی - تحلیلی، به کاوش نشسته است. درباره اصل رابطه اخلاق و سیاست همواره دو کلان روایت وجود داشته است. نگاه نخست به جدایی و احتراز هر چه بیشتر اخلاق از سیاست رای میدهد؛ چرا که اخلاق را مربوط به ارزشها و مصلحتها و سیاست را مربوط به حقایق و منافع ملت میداند. این دیدگاه از دوره یونان باستان و خصوصا از رنساس به این سو پیروان فراوانی دارد که در این پژوهش به برخی از آنها اشاره شده است. در مقابل اما نگاه دیگری وجود دارد که شدیدا در مسئله حکمرانی به پیوند و بلکه به ابتناء سیاست بر اخلاق تاکید میورزد. انبیاء، اهل بیت(علیهم السلام) و پیروانشان در زمرە این دسته قرار میگیرند.به همین سبب ابتدا از اخلاق در حکمرانی رسول خدا و سپس به رویه امیرالمومنین در این حوزه اشاره شد. در نهایت نیز به اخلاق سیاسی در حکمرانی امام خمینی(ره) به عنوان یکی از بارزترین معتقدان به مکتب انبیا پرداخته ایم و بیان شده است که تمام قصد ایشان از تشکیل حکومت و حکمرانی سیاسی، بعد از تامین نیازهای مادی و عزت دنیوی چیزی جز «کمال نفسانی انسان» و «نیل به مقام قرب الهی» نبوده است.

کلیدواژه ها:

حکمرانی ، حکمرانی دینی ، اخلاق و سیاست ، امیرالمومنین علی(ع) ، امام خمینی(ره)