بررسی جایگاه جرم شناسی بالینی جرایم اطفال در مرحله دادرسی

این پژوهش با هدف بررسی جایگاه جرم شناسی بالینی جرایم اطفال در مرحله دادرسی صورت گرفته است .روش مورد استفاده بهصورت توصیفی – تحلیلی بوده و نتایج و یافته ها حاکی از آن است که تحول در دیدگاه های کیفری دستاوردهای مهمی در زمینهدادرسی اطفال، نوجوانان و حقوق کیفری به دنبال داشته است. توجه به ویژگی های شخصیتی اطفال و نوجوانان، پدید آمدن سیاستجنایی افتراقی، اتخاذ واکنش مناسب در قبال جرائم آنها با هدف تربیت، بازاجتماعی و مسئولیت پذیر کردن از جمله مهمتریندستاوردها بوده که شامل اصول و حقوق متعدد شکلی و ماهوی است. بازپروری بزهکاران امروزه از بارزترین هدف های نظامعدالت کیفری کودکان به شمار می رود. از این رو، سیاست گذاران جنایی برای دستیابی به این هدف از ابزارهای متعدد اصلاحی درمانیبه ویژه پرونده شخصیت کودکان بزهکار در ا مر حل مختلف فرآیند کیفری استفاده می کنند. این پرونده تحت تاثیر آموزه های جرمشناسی بالینی وارد گستری آئین دادرسی کیفری کودکان شده و نمونه ای از اسباب تعامل این دو شاخه به شمار می رود. در قانونجدید، قانونگذار بر نقش سن در میزان مسئولیت کیفری تاکید کرده است. اطفالی که بالغ شرعی هستند (سن بلوغ شرعی برای دختر نهسال و برای پسر پانزده سال است) اما اگر زیر هیجده سال سن داشته باشند، چنانچه شبهه در کمال عقل و رشد آنها به وجود آید،حدود و قصاص برای آنها اجرا نمی شود.

کلیدواژه ها:

جرم شناسی ، اطفال ، دادرسی ، سیاست