کاربست و دلالت شناختی صدق منطقی

بحث از حقیقت صدق و چگونگی مطابقت قضایا با واقع ، از قدیم مورد توجه فیلسوفان بوده است ، به گونه ای که سابقه این بحث را می توان تا دوران یونان باستان نشان داد.به همین خاطر یک گزاره و یا یک استدلال استنتاجی وقتی معتبر است که به ایجاد پیوند با ضرورت منطقی بین نتیجه و مقدمات خود موفق باشد. اعتبار چنین استدلالی بر رابطه ی استنباطی بین گزارههای آن مستقر است یعنی بین گزارهها که به عنوان مقدمات استدلال استنتاجی به کاررفته و یک گزاره که به عنوان نتیجه ی استدلال نقش آفرین می کند. اگر نتیجه با ضرورت منطقی از مقدمات ناشی شده باشد، گوییم استدلال معتبر است . در غیر این صورت گوییم استدلال نامعتبر است .از این رو در این نوشتار سعی شده است با بیان استدلال های معتبر و نا معتبر تفسیر روشنی از صدق منطقی ارئه گردد

کلیدواژه ها:

استدلال معتبره ، قضیه ، صدق ، گزاره