نقش عمل گرایی (پراگماتیسم ) در تعلیم و تربیت آموزش و پرورش

هرگونه تربیت ، یقینا دارای مبنای فلسفی است که همه فعالیت های مدیران و معلمان در دورههای گوناگون آموزشی حتما از آن »مبنای فلسفی « متاثر خواهند شد. بدیهی است که چگونگی وسعت و عمق فلسفه تربیتی هر معلم ، چگونگی فعالیت های تربیتی او را تعیین خواهد کرد. هر فلسفه تربیتی (فلسفه آموزش و پرورش) معمولا پیشگامی دارد که »فیلسوف« آن نامیده می شود. او کسی است که بیش از سایر متفکران به امر آموزش و پرورش پرداخته ، وسیع تر و عمیق تر از آنها درباره آموزش و پرورش اندیشیده و نظرها یا آرای تازه و ابتکاری اظهار کرده است . در این مقاله به آرای فیلسوفان پراگماتیسم در زمینه آموزش و پرورش مخصوصا با توجه با آرای پیشگامان آنها یعنی دیویی ، جیمز و پیرس پرداخته شده است .

کلیدواژه ها:

عملگرایی ، پراگماتیسم ، آموش و پرورش.