بررسی نقش انعطاف پذیری شناختی در پیش بینی ناگویی هیجانی نوجوانان پرخاشگر

دوران نوجوانی با توجه به تغییرات جسمانی و روانی، دوره ای پرفشار و مهم بوده که چنانچه با بستر نامناسب محیطیو خانوادگی همراه باشد، آسیب های مهمی را به دنبال خواهد داشت. لذا هدف این پژوهش بررسی ارتباط بین انعطاف -پذیری شناختی و ناگویی هیجانی در نوجوانان پرخاشگر بوده است. طرح تحقیق ، توصیفی -همبستگی و روش پژوهشبه لحاظ هدف، بنیادی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه اول و دوم شهرستان شهداددر سال تحصیلی ۱۴۰۱ - ۱۴۰۰ بود که از بین مدارس مختلف ۲ مدرسه به طور تصادفی جهت توزیع پرسشنامه پرخاشگریباس و پری (۱۹۹۲) انتخاب شدند. سپس ۶۲ دانشآموز که نمرات لازم در پرسشنامه پرخاشگری را کسب نموده بودند،برای مرحله بعدی پژوهش انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی دنیسو وندروال (۲۰۱۰) و پرسشنامه ناگویی هیجانی تورنتو (۲۰۰۲) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با به کارگیریهمبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان به کمک نرم افزار SPSS ۲۱ انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین انعطاف-پذیری شناختی نوجوانان پرخاشگر و ناگویی هیجانی آنها رابطه منفی معناداری وجود دارد و از طریق انعطاف پذیریشناختی میتوان ناگویی هیجانی را در نوجوانان پرخاشگر پیش بینی کرد. بنابراین با شناخت عوامل موثر بر ناگوییهیجانی میتوان جهت کاهش این مشکل و افزایش سازگاری افراد، دست به برنامه ریزی و اقدامات مداخله ای زد.

کلیدواژه ها:

ناگویی هیجانی ، پرخاشگری ، انعطاف پذیری شناختی ، نوجوانی