ارائه یک پروتکل مسیریابی توزیع شده برای شبکه های موردی بین خودرویی

خودرویی به علت تحرک زیاد و وجود گرههای جدید و جایگزین نمودن آنها بسیار دشوار است . هدف اصلی در این شبکه ها، برقرار نمودن ارتباط میان وسایل نقلیه می باشد . این ارتباط می تواند میان واحدهای جادهای و یا بین خود خودروها باشد . به منظور حل این مشکل ، پروتکل های بسیاری ارائه گردید، ولی تمامی این پروتکل ها قابلیت حل همه مشکلات در این شبکه ها را ندارند. در این تحقیق یک پروتکل مسیریابی توزیع شده با رویکرد محاسبه تاخیر انتها به انتها در مسیرهای ایجادشده، قبل از ارسال بسته داده ارائه شده است . این پروتکل بر روی قطعات جادهای ، ستون فقرات پایدار ایجاد کرده و آنها را از طریق گرههای پل به یکدیگر وصل می کند. گرههای پل به قطعات جادهای وزن اختصاص می دهد که آن را از روی اطلاعات جمع آوری شده از تاخیر موجود در مسیرها و کیفیت ارتباط انجام می دهد. نتایج شبیه سازی نشاندهنده موفقیت پروتکل پیشنهادی در مقایسه با دو پروتکل معروف شبکه های خودرویی AODV و AOMDV (۲۰۲۲) است .

کلیدواژه ها:

شبکه های موردی بین خودرویی ، انتشار اطلاعات ، پروتکل مسیریابی ، انتها به انتها.