ارزیابی تکنیک های هوش مصنوعی در تشخیص و پیش بینی بیماری های مختلف

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 402

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

INDEXCONF03_001

تاریخ نمایه سازی: 29 مرداد 1403

چکیده مقاله:

در اکثر موارد برای تشخیص و پیش بینی بیماری های مختلف از تصاویر استفاده می شود. این تصاویر که با استفاده از تجهیزات جدید و پیشرفته مختلف مانند اشعه ایکس ، اولتراسوند ، توموگرافی کامپیوتری ،تصویربرداری تشدید مغناطیسی و ... بدست می آیند توسط متخصصان مربوطه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و ارزیابی می شوند تا تشخیص بیماری صورت بگیرد. اما از آنجایی که ارزیابی این تصاویر توسط پزشکان نیازمند صرف زمان و انرژی زیادی می باشد و همچنین ممکن است پزشک در تشخیص خود دچار خطای انسانی شود امروزه روش مطلوب برای تشخیص دقیق تر بیماری ها استفاده از هوش مصنوعی می باشد. تکنیک های هوش مصنوعی از الگوریتم های رایانه ای برای تشخیص و پیش بینی بیماری ها استفاده می کنند. دو زیرمجموعه اصلی از هوش مصنوعی ، یادگیری ماشین و یادگیری عمیق می باشند که باعث سرعت بیشتری در روند تشخیص ، صرفه جویی در هزینه و زمان و دقت بیشتر می گردند. این دو زیر مجموعه برای تشخیص و پیش بینی بیماری های مختلف و حتی به منظور دسته بندی بیماری ها مورد استفاده قرار می گیرند. هدف از یادگیری ماشین این است که ماشین قادر باشد خود را بر اساس مجموعه داده هایدریافت شده در ورودی ، تجربه و همچنین اطلاعاتی که از فیدبک دریافت می کند آموزش دهد. در واقع ماشین بایستی بتواند قانون استخراج کند تا در مورد داده های جدیدی که دریافت می کند تصمیم گیری کند. یادگیری عمیق زیرمجموعه ای از یادگیری ماشین است که با شبکه های عصبی مصنوعی کار می کند. در اغلب موارد ماشین بردار پشتیبان ( SVM ) به عنوان یک روش یادگیری ماشین و شبکه عصبیکانولوشن ( CNN ) به عنوان یک روش یادگیری عمیق برای تشخیص بیماری ها مورد استفاده قرار می گیرند. هدف از این مقاله مروری بر تکنیک های اخیر هوش مصنوعی به منظور تشخیص و پیش بینیبیماری های مختلفی از جمله سرطان ها، بیماری های قلبی ، ریوی ، پوستی ، اختلالات ژنتیکی و عصبیمی باشد که از نتایج استخراج شده توسط غفارنیا و همکاران در سال ۲۰۲۳ استفاده شده و در نهایت براساس تحقیقات آنان چالش ها و محدودیت های موجود در هوش مصنوعی در حوزه پزشکی مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.

نویسندگان

صبا فیض الله پور

گروه مهندسی پزشکی ، واحد تبریز ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تبریز ، ایران

سیامک حقی پور

گروه مهندسی پزشکی ، واحد تبریز ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تبریز ، ایران