بررسی اثرات طراحی منظر بر ارتقا حس تعلق به مکان در فضای شهری نمونه موردی پیاده راه ۱۵ خرداد نوشهر

امروزه کشورهای توسعه یافته جهت رسیدن به جامعه ایده آل در تلاش هستند تا با معیارهای شهر توسعه یافته و ایمن معابر و مسیرهای سواره و پیاده و همچنین وسایل حمل و نقل بدون آلودگی یا حداقل تخریب محیط زیست ایجاد نمایند. بدین جهت پژوهشگر با تحلیل نمونه های موجود در شهرهای ایده آل و همچنین بررسی قابلیتهای بالقوه شهر نوشهر بر آن شده است تا محوری که پتانسیل لازم این موضوع را داراست و با امکانات بالقوه آن میتوان در جهت رسیدن به الگوهای شهر سالم و ایمن و پایدار نزدیک شده و ارائه مقاله موجود بپردازد. در این خصوص محور اصلی شهر نوشهر که شامل کاربری های متفاوت از قبیل بخش فرهنگی و مذهبی، اجتماعی، اقتصادی کالبدی و تاریخی می باشد. با ارائه طرحی مناسب این محور را تبدیل به یک مرکز و قرارگاه اجتماعی بنماییم با ساماندهی و تغییر شکل ظاهری قسمتی از آن با حداقل هزینه و ویژگیها و شاخصهای بالقوه را به شاخصهای بالفعل تبدیل نمود.

کلیدواژه ها:

پیاده راه فضای سبز ، احساس تعلق مکان