آیکونوگرافی نقش برجسته باجول و سکه های خاندان پارتی _الیمایی با تکیه بر جایگاه و پوشش زنان در دوران الیمایی

ایران اشکانی ، دارای ساختاری ملوک الطوایفی بود و خاندانهای حکومت گر کوچک و بزرگ در آن به ایفای نقش می پرداختند. یکی از این خاندانهای حکومتگر الیمایی ها بودند که پس از بسط قدرت سلوکیان در ایران، در نواحی شمالی خوزستان و ناحیه ی کوهستانی زاگرس جنوبی ، حکومتی محلی تشکیل دادند و تا ظهور ساسانیان حکمرانی کردند. آثار تاریخی برجای مانده از این حکومت های محلی یکی از اصلی ترین زمینه های ظهور و تجلی نمادها و نشانه های مردم آن دوره به سبب نمایش فرهنگ ، باورها و عقاید و پیوند ناگسستنی با تاریخ هنر است . بنابراین این آثار ارزنده دربردارنده تجارب فرهنگی و عقاید مذهبی ، سیاسی ، اجتماعی و غیره در دوران خود بودهاند و به فهم بهتر سیر تحول اندیشه ها و جایگاه مردم دوران خود کمک می کنند. در دوره ایران باستان زنان جایگاهی مهم و قابل احترام داشته اند که این موضوع باعث تجلی تصاویر زنان بر روی برخی از آثار تاریخی همانند: ظروف، نقش برجسته ها وخصوصا سکه ها که به عنوان سند استقلال سیاسی یک حکومت می باشد، شده است . تصاویر زنان بر روی برخی از نقش برجسته ها و سکه ها از لحاظ آیکونوگرافی و نوع پوشش نقش به سزایی در شناخت جامعه زنان آن دوره ایفا می نمایند و همچون اسناد تصویری به شمار می روند که مطالعه آنها می تواند در ارائه اطلاعات مربوط به زمانه پیدایی اثر مورد توجه قرار گیرد. بنابراین در پژوهش حاضر سعی شده است که با روش توصیفی و تحلیلی با رویکرد تاریخی و مطالعات اجتماعی زنان به پوشش و جایگاه زنان در دوران الیمایی با تکیه بر نقش برجسته باجول۲ و سکه های خاندان پارتی _الیمایی ۳ پرداخته شود که نتایج به دست آمده از این پژوهش نشاندهنده این موضوع است که زنان الیمایی از نوع پوشش خاص خود، حقوق مشخص و جایگاه رفیعی در جامعه عصر خود برخوردار بوده اند.

کلیدواژه ها:

آیکونوگرافی ، نقش برجسته باجول ، سکه ، پوشش و مطالعات اجتماعی زنان ، الیمایی .