بررسی رابطه نقش والدین و خودپنداره تحصیلی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین نقش والدین و خودپنداره تحصیلی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزا ندولتی دوره ابتدایی دوره دوم شهر گنبدکاووس بود. جامعه این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتداییدوره دوم شهر گنبدکاووس در سال تحصیلی ۱۴۰۳ - ۱۴۰۲ بود، که تعداد آن ۲۴۹۳۸ نفر میباشد که از اینمیان بر اساس فرمول کوکران تعداد ۳۷۹ نفر محاسبه و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ایانتخاب شدند به این صورت که ابتدا شهر گنبدکاووس به ۵ منطقه، شمال، جنوب، غرب، شرق و مرکز تقسیمشد و از هر منطقه به شکل تصادفی یک مدرسه و از هر مدرسه یک کلاس انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفت.برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه ابزار سنجش خانواده (FAD)، پرسشنامه ی خودپنداره ی تحصیلی یسیسن چن (۲۰۰۶) و پیشرفت تحصیلی (معدل دروس کتبی) استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون هایآمار توصیفی و روش ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیر تحلیل شد. نتایج نشان داد کهرابطه ی معنی داری بین نقش والدین و خودپنداره تحصیلی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دولتی دورهابتدایی دوره دوم شهر گنبدکاووس وجود دارد. یعنی دانش آموزانی که والدین آنها در امور تحصیلیشاننقش بیشتری داشتند و خودپنداره تحصیلی مثبت تری داشتند از پیشرفت تحصیلی بالاتری برخوردار بودند.

کلیدواژه ها:

نقش والدین ، خودپنداره تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی