اثربخشی روان درمانی پویشی کوتاه مدت بر نشخوار فکری در نوجوانان دارای اختلال اضطرابی

هدف از تحقیق حاضر اثربخشی روا ندرمان پویشی کوتاهمدت بر نشخوار فکری نوجوانان دارای اختلال اضطرابی بود. روشتحقیق حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بوده است. جامعه آماری تحقیق را نوجوانان دختر ۱۵ -۱۳ سال مراجعه کننده به مرکز مشاوره و خدمات روانشناختی شهرستان ساری در سه ماهه اول سال ۱۴۰۲ دارای اختلالاتاضطرابی که توسط روانپزشک مورد ارزیابی و تشخیص قرار گرفته و به روانشناس ارجاع داده شده بودند ، تشکیل دادند که ازبین آنها ، تعداد ۳۰ نفر بطور تصادفی ساده انتخاب و با همین روش در دو گروه آزمایشی و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند.برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های اختلالات اضطرابی دوران کودکی و نوجوانی موریس و همکاران (۲۰۱۷)، سبک هایپاسخ نشخوار فکری نولن - هوکسما و مارو (۱۹۹۱) استفاده شد. در تحقیق حاضر از رویکرد روان درمانی پویشی کوتاه مدتمبتنی بر روش دوانلو (۱۹۹۶) در شانزده جلسه برای گروه آزمایش استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون هایتجزیه و تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره با کمک نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ استفاده شد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیلداده ها نشان داد روان درمانی پویشی کوتاه مدت می تواند بر کاهش نشخوار فکری در نوجوانان دختر مبتلا به اختلالات اضطرابی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

اختلالات اضطرابی ، نشخوار فکری ، روان درمانی پویشی کوتاه مدت