بررسی رابطه بین خودپنداره و رفتارهای مدرسه پسند اجتماعی با مهارت های تحصیلی در بین دانش آموزان دبستانی شهر مهاباد

تحقیق حاضر با هدف بررسی رابطه بین خودپنداره و رفتارهای مدرسه پسند اجتماعی با مهارت های تحصیلی در بین دانش آموزان دبستانی شهر مهاباد صورت پذیرفته است. پژوهش حاضر از نظر هدف، یک پژوهش کاربردی است و از نظر گردآوری داده ها و اطلاعات و روش تجزیه وتحلیل یک پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. اطلاعات از طریق پرسشنامه های خودپنداره تحصیلی یس یسن چن (۲۰۰۶)، مقیاس اندازه گیری رفتارهای مدرسه پسند اجتماعی کارلو و راندال (۲۰۰۶) و پرسشنامه مهارت های تحصیلی رجایی (۱۳۸۲) جمع آوری گردیده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع پنجم ابتدایی شهر مهاباد می باشد؛ که تعداد آن ها پس از استعلام از آموزش وپرورش ۴۱۳۵ نفر تعیین شد. همچنین تعداد نمونه موردبررسی با استفاده از فرمول کوکران ۳۵۲ نفر به دست آمد. روش نمونه گیری به صورت خوشه ای چندمرحله ای می باشد.جهت آزمون فرضیات تحقیق از آزمون های همبستگی و رگرسیون استفاده شد. یافته ها بیانگر این است که ضریب همبستگی بین خودپنداره و برنامه ریزی (۴۵۷/۰)، بین خودپنداره و روش های مطالعه(۲۵۴/۰)، بین خودپنداره و تمرکز(۱۶۴/۰)، بین خودپنداره و یادداشت برداری (۲۷۵/۰) و ضریب همبستگی پیرسون بین خودپنداره و خلاصه نویسی (۱۸۰/۰) می باشد که در سطح خطای (۰۵/۰) معنادار می باشد. همچنین بین رفتارهای مدرسه پسند اجتماعی با مولفه های یادداشت برداری و خلاصه نویسی رابطه معناداری یافت نشد.ضریب همبستگی پیرسون بین رفتارهای مدرسه پسند اجتماعی و برنامه ریزی (۲۱۴/۰)، بین رفتارهای مدرسه پسند اجتماعی و روش های مطالعه(۲۴۲/۰)، بین رفتارهای مدرسه پسند اجتماعی و تمرکز(۲۵۵/۰) و ضریب همبستگی پیرسون بین رفتارهای مدرسه پسند اجتماعی و مهارت امتحان (۱۶۹/۰) می باشد که حاکی از رابطه مستقیم و مناسبی بین این دو متغیر می باشد. در آخر با توجه به آزمون رگرسیون فرضیه، ضریب تعیین (R Square) بین متغیرهای مستقل پژوهش و متغیر مهارت های تحصیلی ۱۵۹/۰ است. بر این اساس متغیرهای مستقل پژوهش می توانند در حدود ۱۶ درصد از تغییرات ایجاد شده در مهارت های تحصیلی را پیش بینی کنند.

کلیدواژه ها:

خودپنداره ، رفتارهای مدرسه پسند اجتماعی ، مهارت های تحصیلی ، دانش آموزان دبستانی