بررسی اثربخشی روش های درمانی مبتنی بر روانشناسی مثبت گرا با نظریه باز بودن بر بهبود رضایت زناشویی و روابط خانوادگی

هدف از اجرای این پژوهش بررسی اثربخشی روش های درمانی مبتنی بر روانشناسی مثبت گرا با نظریه باز بودن بر بهبود رضایت زناشویی و روابط خانوادگی می باشد این پژوهش از نوع شبه آزمایشی و با روش پس آزمون پیش آزمون انجام گرفته است جامعه آماری انی پژوهش شامل سی زوج بودند که به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب گردیده اند. که به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم بندی شدند که گروه آزمایش طی جلسات روان درمانی مثبت گرا قرار گرفته ولی گروه کنترل تحت درمان این جلسات نبودند و بعد از گذراند جلسات از دو گروه پا پرسشنامه روان درمان مثبت گرا مورد سنجش قرار گرفتند و سپس داده های بدست آمده با نرم افزار مورد تحلیل واقع شدند و مطابق نتیجه این پژوهش روش های درمانی مبتنی بر روانشناسی مثبت گرا با نظریه باز بودن بر SPSS بهبود رضایت زناشویی و روابط خانوادگی تاثیر مثبت و معناداری داشته است .