نقش آموزش بر پیشگیری از بزهکاری اطفال

بسیاری از آسیب های اجتماعی و بزهکاریهایی که در دنیای امروز رخ می دهد؛ ناشی از عدم آگاهی و کمبود اطلاعات مردم است حال با توجه به اینکه دوران طفولیت ، یکی از دورانهای زندگی هر انسانی است که برای شکل گیری شخصیت افراد بسیار مهم است ؛ در این دوران ممکن است زمینه ورود هر فرد به راه درست و یا کج ایجاد گردد؛ از این رو دولت ها باید از همین دوران، روی پیشگیری از بزهکاری که زمینه ساز خطرات زیادی برای جامعه خواهد بود، تمرکز کنند. در بررسی بزهکاری باید بر چهار منبع کنترل بزهکاری یعنی وابستگی آنان به پدر و مادر، مدرسه ، گروه و همسالان و اشتیاق به انجام کارهای عادی و روزمره،خصوصا تحصیلات و یافتن شغل تاکید کرد. در دوران کودکی است که کودک و نوجوان ناسازگار، نامتعادل یا عقب مانده ذهنی که استعداد پیروی از نظم یا هماهنگی با محیط را ندارد، با عدم موفقیت مواجه می شود. این عدم موفقیت به نوبه خود به علت سرزنش ها، ملامت ها ی والدین و اولیای مدرسه و اطرافیان و شکسته شدن غرور و احترام کودک باعث تشدید حس سرکشی ، عدم علاقه به ادامه تحصیل ، رها کردن مدرسه ، فرار از مدرسه ، ولگردی، معاشرتهای ناباب و بالاخره ارتکاب جرم می شود. در این پژوهش نقش آموزش در پیشگیری از بزهکاری توسط اطفال و نوجوانان بررسی گردید و در آخر به نتایجی همچون نقش مدارس در جامعه پذیری اطفال و آموزش مهارتهای زندگی ، نقش ساختاری آموزش و پرورش در پیشگیری از جرم و ... اشاره شد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، اطفال ، بزهکاری ، پیشگیری ، جرم.