نقش توبه و بازگشت به ارزشها در بهبود روابط اجتماعی از دیدگاه نهج البلاغه

نهج البلاغه ، مجموعه ای از خطبه ها، نامه ها و حکمت های امیرالمومنین علی بن ابی طالب است که گنجینه ای از دانش و اخلاق را در بر دارد. این مقاله به بررسی مفهوم توبه و بازگشت به ارزشهای اصیل انسانی در راستای بهبود و تعمیق روابط اجتماعی از منظر این اثر ارزشمند می پردازد. با تحلیل آموزههای نهج البلاغه ، مقاله نشان می دهد که چگونه توبه نقش محوری در ترمیم روابط شکسته و افزایش همدلی و همزیستی مسالمت آمیز در جامعه دارد. همچنین به کارگیری این مفاهیم به منظور ارتقاء تعاملات و پیوندهای میان افراد مورد تاکید قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

نهج البلاغه ، توبه ، بهبود روابط اجتماعی ، ارزشهای انسانی ، همزیستی مسالمت آمیز ، ترمیم روابط .