افزایش مهارتهای افراد در تصمیم گیری و توسعه فردی با استفاده از کوچینگ

بینش و شهود موضوع عجیب و پیچیده ای نیست . افراد بر اساس تجربیات قبلی خود و احساس درونی راجع به یک موضوع، بینش خاصی درباره آن پیدا می کنند. این بینش می تواند فرایند تصمیم گیری را کنترل کند و پیش ببرد. اگر تجربه بسیاری در حوزه مورد نظر دارید و زمان کافی برای بررسی منطقی آن وجود ندارد تصمیمات شهودی و بر اساس بینش را می توانید به کار ببرید. بااین حال ریسک این نوع تصمیم گیری نسبتا بالا است . سومین شکل تصمیم گیری، زمانی است که هم زمان از اطلاعات قبلی و منطقی و شهود و بینش فردی استفاده می کنیم . به نظر می رسد ریسک این نوع تصمیم گیری نسبت به دو نوع قبلی کمتر است و به صورت کاربردیتر و جامع تر می توان از آن در همه ابعاد استفاده کرد. هر کارمندی در هر مرحله ای از شغل خود نیاز به مهارت تصمیم گیری دارد. افرادی که مهارت تصمیم گیری بالایی دارند می توانند در کوتاهترین زمان، بهترین تصمیم ممکن را بگیرند و با دلایل منطقی از آن دفاع کنند. این افراد اغلب اعتماد به نفس بالاتری دارند، در شغل خود موفق تر عمل می کنند و موقعیت های بهتری را به دست می آورندبسیاری از کارمندان ناچار هستند تصمیمات مختلفی را در محیط کارشان بگیرند. به عنوان مثال، مهارت تصمیم گیری در مدیریت و رهبری و شغل هایی که بر این حوزه متمرکز هستند اهمیت بالاتری دارد. این تصمیمات می توانند بر روی کسب و کار، کارمندان دیگر و سود و زیان تاثیر بگذارد. بنابراین کارفرمایان برای استخدام نیروی جدید، مهارت تصمیم گیری افراد را نیز مورد سنجش قرار می دهند این مقاله ، توصیف مختصر سوابق و تاریخچه ی کوچینگ ، مهارت های تصمیم گیری و توسعه ی فردی، را بصورت مفهومی در این زمینه را مرور کرده است . سپس مفهوم کوچینگ و مهارتهای حاصل شده از این علم را به عنوان شاخه ای از دانش بشری را مورد بررسی عمیق قرار داده است و سپس پیشینه ی تحقیقات گذشته و نظریات دانشمندان و بزرگان بیان شده است . در پایان مقاله ، پیشنهادهایی کاربردی در مورد افزایش مهارتهای تصمیم گیری و توسعه فردی در رابطه با بهره گرفتن .از علم کوچینگ ارائه شده است .

کلیدواژه ها:

توسعه فردی ، مهارت تصمیم گیری ، کوچینگ