اثربخشی آموزش مبتنی بر شفقت به خود بر قدردانی از بدن و همجوشی شناختی زنان دارای اضافه وزن شهر اراک

هدف: این پژوهش با هدف اثربخشی آموزش شفقت به خود بر قدردانی از بدن و همجوشی شناختی زنان دارای اضافه وزن شهراراک در سال ۱۴۰۱ انجام گرفت. روش پژوهش به صورت نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان دارای اضافه وزن مراجعه کننده به مرکز خدمات جامع سلامت شهر اراک حجم ۲۰۶ نفر بودند که به صورت دردسترس و براساس نمره برش پرسشنامه قدردانی از بدن تیلکو و وودبارسلو (۲۰۱۵ ) و پرسشنامه همجوشی شناختی گیلاندرز و همکاران ( ۳۰ (۲۰۱۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی ۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش در طی ۸ جلسه ۵۰ دقیقه ای مورد آموزش شفقت به خود قرار گرفتند، داده ها با روش آماری تحلیل کوواریانس و نرم افزار SPSS-۲۴ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد تفاوت معناداری بین قدردانی از بدن، گسلش، همجوشی و همجوشی شناختی در گروه آزمایش و کنترل وجود داشت. همچنین نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد آموزش شفقت به خود بر افزایش قدردانی از بدن و کاهش همجوشی شناختی زنان دارای اضافه وزن تاثیر معناداری دارد.نتیجه گیری: آموزش شفقت به خود تاثیر معناداری بر قدردانی از بدن و همجوشی شناختی زنان دارای اضافه وزن دارد و پیشنهاد میشود در کنار دیگر درمانها از این مداخله استفاده شود.

کلیدواژه ها:

درمان متمرکزبر شفقت به خود ، قدردانی از بدن ، همجوشی شناختی ، اضافه وزن