اولویت استفاده سامانه های پسیو ساختمانی در اقلیم های مختلف ایران و راهکارهای افزایش کارایی و کاهش مصرف انرژی جهت حصول آسایش حرارتی

هدف از این نوشتار بررسی سامانه های پسیو (غیر فعال) جهت تهویه ساختمان و تامین نسبی سرمایش و گرمایش با توجه به نقاط اقلیمی مختلف ایران و مقایسه سامانه های یاد شده جهت کمک به انتخاب روش مناسب برای هر منطقه می باشد. از آنجایی که رویکرد حال حاضر صنایع مختلف دنیا و بخصوص صنعت ساختمان حذف انرژی های تجدید ناپذیر و جایگزینی آن با انرژی های تجدید پذیر و پاک از جمله آفتاب و باد می باشد، استفاده از راهکارهای تهویه غیر فعال ساختمان به جای روش های فعال کنونی بهترین گزینه برای کمک به این موضوع بوده و ضمن کاهش هزینه انرژی و آلودگی های زیست محیطی از منابع نور خورشید و باد به عنوان منابع تجدید پذیر استفاده می گردد. از طرفی با توجه به وجود اقلیم های چهارگانه در ایران و تنوع آب و هوایی و از آنجایی که در پژوهشهای بعمل آمده تاکنون کمتر به بررسی قیاسی روشهای پسیو در اقلیم های ایران پرداخته شده ، لذا در این پژوهش سعی شده ضمن اشاره به شرایط اقلیمی مختلف ایران ، بررسی پارامترهای آسایش حرارتی ، میزان حرارت مورد نیاز جهت حصول آسایش حرارتی در هر منطقه ، کلیه سامانه های تهویه کاربردی و پارامترهای دخیل در طراحی به تفصیل آورده شده و پس از مقایسه آنها اولویت بندی استفاده از سامانه های غیر فعال در اقلیم های ایران آورده شود.

کلیدواژه ها:

سامانه پسیو(غیر فعال) ، سامانه اکتیو (فعال) ، آسایش حرارتی ، اقلیم ، PMV