بررسی سطح فعالیت فیزیکی سالمندان در ارتباط با نگرش به عوامل بازدارنده آن

سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 215

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

PSCE01_011

تاریخ نمایه سازی: 29 آذر 1402

چکیده مقاله:

مقدمه: فعالیت جسمانی از عناصر زیرساختی برنامه بهداشت عمومی است که در سالهای اخیر توجه به آن افزایش زیادی یافته است انجامفعالیت بهعنوان مهمترین مولفهی سلامت دوران سالمندی و ادامه زندگی به صورت فعال تا زمان مرگ در تعاریف سازمان جهانی بهداشتاست. در تعریف فعالیت جسمانی هر حرکت و فعالیت بدن توسط عضلات اسکلتی که با افزایش مصرف کل انرژی روزانه همراه است میباشد. فعالیت جسمانی دوران سالمندی شامل فعالیت در محیط کار، کارهای خانه، مراقبت از خود، حمل ونقل و فعالیت های اوقات فراغتاست. انجام منظم آن باعث افزایش تناسب و تعادل بدن، قدرت عضلانی و بهبود عملکرد روانی می گردد و برای کمک به رشد و توسعهمطلوب سلامتی، کاهش چاقی و حفظ سلامت اجتماعی ضروری است. افزایش اعتمادبه نفس، بهبود نگرش ها و تصویر ذهنی از خود، لذتبردن از تحرک، کاهش استرس و افسردگی از اثرات دیگر آن در سالمندان است.مواد و روش ها: این مطالعه از نوع توصیفی مقطعی است. تعداد نمونه بر اساس فرمول کوکران و مطالعات قبلی تعداد ۴۰۰ نفر از سالمندانبالای ۶۰ سال شهر کاشان به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند و از لحاظ اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه ی تعیینسطح فعالیت جسمانی سالمندان مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخهی ۱۶ ، آمار توصیفی و آزمون هایپیرسون و کای اسکوار و رگرسیون خطی در سطح معنی داری ۰۵ / ۰ > p انجام شد.یافته ها: از نمونه های این مطالعه ۲۳۷ نفر ۲ / ۵۹ درصد زن بودند. میانگین سن جامعه پژوهش ۸ / ۶ ± ۶ / ۶۷ سال بود. متوسط انرژی مصرفیدر فعالیت جسمانی سالمندان شهر کاشان ۸۴ / ۳۶۴ ± ۲۱ / ۳۲۶ بر حسب متابولیک اکیوالان ساعت/هفته بود. از کل سالمندان مورد بررسی۲۰ نفر ۵ درصد در سطح فاقد هرگونه فعالیت جسمانی، ۳۲۰ نفر ۸۰ درصد در سطح فعالیت جسمانی کم، ۵۹ نفر ۸ / ۱۴ درصد درسطح فعالیت جسمانی متوسط و ۱ نفر ۲ / ۰ درصد در سطح فعالیت جسمانی شدید بودند.نتیجه گیری: آنچه نتایج این مطالعه نشان داد الگویی از عوامل بازدارنده فعالیت جسمانی در سالمندان بود که تحت تاثیر آن فعالیتجسمانی تغییر میکند. بررسی و شناخت و درک این عوامل در چارچوب شناسایی برنامه های مدون و موثرتر بسیار می تواند کارآمد باشد باشناسایی این عوامل و بهبود شرایط حاکم بر وضعیت فرهنگی و اجتماعی جوامع سالمندی می توان ضمن آموزش بهتر مداخلات سودمندتریارائه داد.

نویسندگان

معصومه حسینیان

مرکز تحقیقات پرستاری تروما، دانشگاه علوم پزشکی کاشان

نگین مسعودی علوی

مرکز تحقیقات پرستاری تروما، دانشگاه علوم پزشکی کاشان

سوفیا اصالت منش

مرکز تحقیقات پرستاری تروما، دانشگاه علوم پزشکی کاشان