تاثیر پلی اتیلن گلیکول PEG برمیزان سطح ویژه برگی SLA و میزان رشد نسبی PGR و کلروفیل کلa+b دورقم گندم زراعی Triticumaestivum L سرداری و مرودشت

خشکی به عنوان مهمترین فاکتور کنترل کننده عملکرد محصولات تقریبا روی کلیه فرایندهای رشد گیاه تاثیر گذار است به منظور ارزیابی صفت فیزیولوژیک یک کلروفیل کل (a+b دردو رقم گندم سرداری و مرودشت تحت شرایط تنش خشکی ازمایشی درقالب محیط کشت هیدروپونیک در5 سطح 0و1/4-و2/9-و4/18-و11/7- بار که به ترتیب از میزان 0و98و148و197و322 گرم برلیتر پلی اتیلن گلیکول 6000 درسه تکرار درسال 1390 دربروجرد انجام شد سنجش مقدار کلروفیل کل (a+b درهر دو رقم با گذشت 10و20 روز بعدازاعمال تنش نشان داد میزان کلروفیل کل با افزایش شدت تنش به شکل معنی داری نسبت به شاهد کاهش یافته و دررقم مرودشت کاهش کلروفیل کل بیشتر از رقم سرداری می باشد و درغلظت 322 به حداقل میزان خود بعداز20 روز می رسد نتایج حاصل ازسنجش دو شاخص رشد رRGR SLA نشان میدهد که تنش خشکی باعث کاهش معنی داری درمیزان این دو شاخص شده اما کاه ش دررقم مرودشت بازهم نسبت به رقم سرداری بیشتر است.

کلیدواژه ها:

گندم مقاومت تنشخشکی ، سطح ویژه برگی ، رشد نسبی