سنجش معیارهای امنیت اجتماعی در بافت های فرسوده شهری محدوده مورد مطالعه محله قصرالدشت در منطقه ۱ شیراز

وجود امنیت در محیط های شهری یکی از الزام های اساسی کیفیت زندگی محسوب می شود و به همین دلیل در فرایندبرنامه ریزی شهری، از مهم ترین اهداف همانا کاهش جرم و جنایت در محیط های شهری به ویژه در بافت های فرسودهاست. بدین ترتیب توجه به امنیت شهری به عنوان بستر اساسی برای ایجاد ارتباطات اجتماعی و ارائه خدمات عمومی ودر نتیجه ایجاد شهری پایدار و سالم، مورد اتفاق نظر عمومی نظریه پردازان شهری است. امروزه بافتهای فرسوده شهریناهنجاری های بسیاری را پیشروی ساکنان این بافت و حتی دیگر بخش های شهر قرار داده اند؛ از جمله مهمترین مشکلات وناهنجاریها، مبحث امنیت اجتماعی حاصل از این بافت میباشد که تبدیل به یکی از مهمترین موضوعات پیشروی مدیریتشهری شده است. از این رو هدف مطالعه حاضر سنجش معیارهای امنیت اجتماعی در بافت های فرسوده شهری درمنطقه ۱ شهر شیراز در محله قصرالدشت می باشد. نوع تحقیق در پژوهش حاضر، کاربردی و توصیفی- تحلیلی است. شیوه جمع آوری اطلاعات نیز اسنادی و پیمایشی است. معیارهای انتخابی برای تحقیق در سه بعد کالبدی، اجتماعی وفرهنگی و بعد امنیتی بوده که با سنجش میانگین داده ها و مدل تی تک نمونه ای مورد آزمون قرار گرفته است. نتایجنشان می دهد چه به لحاظ میانگین داده ها و چه به لحاظ آزمون تی تک نمونه داده ها از رضایت جواب دهندگانبرخودار نبوده و اقدامات برنامه ریزی برای محدوده لازم است.

کلیدواژه ها:

امنیت اجتماعی ، بافت ، بافت فرسوده ، محله قصرالدشت