تاثیر هوشمندسازی مدارس بر خلاقیت ریاضی و کیفیت زندگی تحصیلی دانش آموزان پسر دوره اول متوسطه شهرستان سیریک

حرکتی جهانی در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه برای تغییر ساختار آموزشی ، با دگرگونی جوامع از جوامع سنتی به جوامع دانایی محور و بهره گیری از شرایط نوین ارتباطی پدید آمده است . می توان مدارس هوشمند را فضایی آموزشی در نظر گرفت که تحقق جامعه دانایی محور را میسر خواهد ساخت . تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر هوشمندسازی مدارس بر خلاقیت ریاضی و کیفیت زندگی تحصیلی دانش آموزان پسر دوره اول متوسطه شهرستان سیریک در سال تحصیلی ۹۹-۱۳۹۸ انجام شد. این تحقیق از نظر روش توصیفی همبستگی مبتنی بر رگرسیون خطی و از نظر هدف کاربردی است . جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره اول متوسطه مشغول به تحصیل در مدارس هوشمند شهرستان سیریک بود که نمونه ای به حجم ۹۰ نفر با استفاده از فرمول کوکران به روش تصادفی ساده از آن انتخاب شد. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه شخصیت تاریک جوناسون و وبستر (۲۰۱۰) و پرسشنامه عملکرد شغلی پاترسون (۱۹۸۹) بود. داده های دریافتی توسط فرمول های ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان با استفاده از نرمافزار آماری ۲۰SPSS مورد تحلیل قرار گرفت . نتایج حاکی از تاثیر مثبت و معنادار ابعاد سازه هوشمندسازی مدارس شامل اهداف مدارس هوشمند، نقش معلمان در مدارس هوشمند، نقش دانش آموزان در مدارس هوشمند، روش های ارائه مطالب درسی و امکانات مادی و انسانی بر خلاقیت ریاضی و کیفیت زندگی تحصیلی دانش آموزان بود. لازم است برنامه ای جامع برای ورود فناوری اطلاعات به مدارس و هوشمندسازی آن ها در راستای ارتقا خلاقیت ریاضی و کیفیت زندگی تحصیلی دانش آموزان تدوین و ارائه شود و مدارس با ایجاد بسترهای موردنیاز جهت هوشمندسازی کلاس ها می توانند ازمزایای این روش استفاده نمایند.

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی مدارس ، خلاقیت ریاضی ، کیفیت زندگی تحصیلی ، دوره اول متوسطه