نقش ویژگی های شخصیتی و سبک های تربیتی خانواده در پیش بینی خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه شهر ساری

پژوهش حاضر با هدف نقش خودکارآمدی تحصیلی و سبک زندگی در پیش بینی اعتیاد به اینترنت دانش آموزان انجام پذیرفت. روش پژوهش توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری کلیه دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر ساری در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۴۰۱ به تعداد ۱۳۴۳۵ نفر بود. تعداد نمونه ۳۷۵ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد ویژگی های شخصیتی، سبک های تربیتی خانواده و خودکارآمدی تحصیلی بود. تجزیه و تحلیل داده ها از آمار استنباطی آزمون کولموگروف-اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره با استفاده از نرم افزار SPSS انجام پذیرفت. نتایج نشان داد که بین ویژگی های شخصیتی و سبک های تربیتی خانواده با خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین متغیرهای پیش بین می توانند ۳۵ درصد از واریانس خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان را پیش بینی نمایند.

کلیدواژه ها:

ویژگی های شخصیتی ، سبک های تربیتی خانواده ، خودکارآمدی تحصیلی ، دانش آموزان.