اثر بخشی درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر تحمل پریشانی مادران دارای فرزند ناشنوا

پژوهش حاضر به منظور تعیین اثر بخشی درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر تحمل پریشانی در مادران دارای فرزند ناشنوا انجام شد. طرح پژوهش حاضر یک طرح نیمه آزمایشی با گروه کنترل و پیش آزمون، پس آزمون است و با انتساب تصادفی افراد به گروه مداخله و گروه کنترل اجرا گردید.به منظور دستیابی به اهداف پژوهش از میان مادران دارای فرزند ناشنوا شهر مشهد که با مراجعه به کانون ناشنوایان شهر مشهد و با تشخیص دارا بودن معیارها با روش نمونه گیری در دسترس انجام شد و با حجم نمونه ۴۰ نفر ۲۰) نفر در گروه آزمایش و ۲۰ نفر در گروه کنترل) استفاده شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر ( (DTS استفاده گردید داده های پژوهش از طریق آزمون های آماری و تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد نتایج نشان داد که درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر تحمل پریشانی در مادران دارای فرزند ناشنوا تاثیرگذار است

کلیدواژه ها:

استرس ، ذهن آگاهی ، تحمل پریشانی.