جایگاه تربیت عاطفی در تعلیم و تربیت اسلامی

هدف این پژوهش ارائه جایگاه تربیت عاطفی در تعلیم وتربیت اسلامی با روش توصیفی تحلیلی میباشد .تحقق هدف آفرینش انسان ، تنها در پرتو تعلیم وتربیت میسر است. انسان موجودی چندبعدی است که همه ابعاد آن با هم در تعامل وتعادل هستند ، تربیت عاطفی عبارت است از فراهم سازی شرایط مناسب و با استفاده از عوامل و روشهای موثر و برنامه ریزی شده از سوی عوامل تاثیرگذار بر تربیت، به منظور شکوفاسازی گرایشهای عاطفی متربی (انسان) و کمک رساندن به رشد عواطف مثبت و کاهش عواطف منفی در یک فرآیند مستمر و تدریجی. عواطف به عنوان یکی از ابعاد مهم آدمی میباشند و نقش اساسی و بنیادی در زندگی او دارد ؛ شناخت ، هیجان و رفتار سه کارکرد انسانی مجزا نیستند بلکه ارتباط درونی دارند و یک کلیت هستند . رشد عاطفی، توازن بین بعد عقلی و عاطفی و برنامه ریزی صحیح در موقعیت ها نشانه شخصیت تکامل یافته فرد است که سلامت روان فرد را تامین می کند. عواطف در قرآن با پشتوانه معرفتی از احساس جدا می شود و پیوند عمیق با عقل و اراده دارد. تربیت عاطفی با مبانی انسان شناسی و معرفت شناسی وارد فرآیند تربیتی می شود و همسو با هدف نهایی نظام تربیتی ، پرورش عواطف و مدیریت آن را براساس ارزش ها بر عهده دارد. قرآن و سیره معصومین علیهالسلام بهترین کلام و روش برای تربیت عاطفی صحیح خواهند بود و بدون تردید اگر انسان براساس تربیت عاطفی دینی تربیت شود، زندگی شیرین و آرامی خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

تربیت عاطفی ، تربیت ، عاطفه ، روش های عاطفی