رابطه برنامه درسی پنهان با استقلال عاطفی در دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر یزد

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه برنامه درسی پنهان با استقلال عاطفی در دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر یزد است . روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه ناحیه یک شهر یزد در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ می باشد که ۳۰۰۰ نفر بودند. از میان جامعه آماری با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده (به قید قرعه براساس لیست اسامی ) و براساس جدول کرجسی و مورگان، نمونه ای به حجم ۳۴۱ نفر انتخاب شدند و به پرسشنامه های استقلال عاطفی استنبرگ و سیلوربرگ (۱۹۸۶)، پرسشنامه برنامه درسی پنهان آکبولوت و ار سلان (۲۰۱۶) پاسخ دادند. به منظور توصیف دادههای این پژوهش از شاخص های آمار توصیفی (مانند میانگین و واریانس ) و برای تحلیل از شاخص های آمار استنباطی مانند پیرسون استفاده شد. دادهها به کمک نرم افزار SPSS۲۲ تحلیل شد. نتایج حاکی از این بود که بین برنامه درسی پنهان و مولفه های آن (محتوا، یادگیری و تدریس ، ارزشیابی ) با استقلال عاطفی و مولفه های آن (تفرد، خوداتکایی و غیرایده آل بودن والدین ) در دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر یزد رابطه وجود دارد.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی پنهان ، استقلال عاطفی ، دانش آموزان.