تاثیر به کارگیری روشهای تدریس پویا بر ارتقا یادگیری دانش آموزان (مطالعه مروری)

آموزش فرآیند دو طرفه ی یاددهی یادگیری است که نقش مهمی در تعلیم و تربیت دارد. هدف نظام آموزشی ایجاد تغییرات مثبت در اندیشه ها، شناخت ها و رفتار انسان است . امروزه هدف از آموزش فقط انتقال فرهنگ و تجربه به نسل های آینده نیست ، بلکه نظام آموزشی وظیفه ی ایجاد تغییرات مطلوب در اندیشه ها، شناخت ها و رفتار انسان را بر عهده دارد. به همین دلیل شیوههای نوین تدریس در عصر جدید توجه دیگران را به خود جلب کرده است . پژوهش حاضر نیز با هدف بررسی »تاثیر به کارگیری روشهای تدریس پویا بر ارتقا یادگیری دانش آموزان (مطالعه مروری )« صورت پذیرفته است . روش پژوهش حاضر از نوع کیفی بوده و شیوه گردآوری دادهها مبتنی بر شیوه کتابخانه ای یا اسنادی می باشد. نحوه تحلیل دادهها نیز مبتنی بر روش توصیفی - تحلیلی است . یافته های پژوهش حاکی از آن است که باید به دانش آموزان به گونه ای آموزش داده شود که با قرن حاضر برخورد کنند، قرنی که زمان فناوری است و برای پیشرفت افراد، جامعه و ملت نیاز به ذهن خلاق و نوآور دارد .دانش آموزان باید با روشهای نوین تدریس آشنا شوند و دانش کافی در اختیار آنها قرار گیرد تا بتوانند برای خود و دیگران فرصت ایجاد کنند . اجرای روشهای تدریس نوین موجب می شود، محیط کلاس از حالت یکنواخت و کسل کننده خارج می شود فرآیند یادگیری برای شاگردان از جذابیت بیشتری برخوردار خواهد شد، شاگردان با شرکت در گروههای کوچک انواع مهارتها مانند خواندن، نوشتن ، گوش دادن، تجریه و تحلیل ، استدلال، مقایسه ، همکاری و سایر مهارت های ارتباطی را تمرین می کنند، دانش آموزان انرژی خود را تبدیل به فعالیت و خلاقیت می کنند، معلم به جای یک سخنران و متکلم صرف، به یک تسهیل گر و ناظر تبدیل می شود و این فرصت را دارد که یادگیری شاگردان را دائما کنترل کردهو بازخورد بگیرد، مشارکت در فرآیند یادگیری و همکاری در گروه های همسالان، به کنترل هیجانات منفی و افزایش اعتماد به نفس شاگردان کمک می کند.

کلیدواژه ها:

ادثرگذاری ، روش تدریس ، یادگیری ، کیفیت آموزش