مقایسه روابط بین فردی در مبتلایان به اختلال دیکته نویسی و همتایان سالم

پژوهش حاضر باهدف مقایسه روابط بین فردی در مبتلایان به اختلال دیکته نویسی و همتایان سالم انجام گرفت . روش پژوهش توصیفی از نوع علی - مقایسه ای است . جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع اول ابتدایی شهر ورامین می باشد. نمونه آماری در این پژوهش شامل ۶۰ نفراز دانش آموزان پسر مقطع اول ابتدایی شهر ورامین بوده که با توجه به جدول کرجسی مورگان مشخص گردید. که ۳۰ نفر آز آنها دانش آموزان دارای اختلال دیکته نویسی و ۳۰ نفر از آنها دانش آموزان عادی هستند. برای جمع آوری دادهها از پرسشنامه روابط بین فردی ماتسون (۱۹۸۳)، پرسشنامه مشکلات یادگیری کلارادو (۲۰۱۱) استفاده گردید. برای تجزیه وتحلیل دادهها از نرم افزار آماری spss نسخه ۱۷ آزمون کولموگروف اسمیرنوف، تحلیل واریانس آنوا استفاده شد نتایج تحلیل واریانس آنوا نشان داد بین روابط بین فردی در مبتلایان به اختلال دیکته نویسی و همتایان سالم تفاوت معنی دار وجود دارد و در سطح اطمینان ۹۹ درصد می توان ادعا کرد میزان روابط بین فردی در دو گروه متفاوت است

کلیدواژه ها:

روابط بین فردی ، اختلال دیکته نویسی .