ارزیابی ارتباط سبک های دلبستگی و عزت نفس با کیفیت زندگی دانشجویان (مطالعه موردی: دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب)

پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه بین سبک های دلبستگی و عزت نفس با کیفیت زندگی دانشجویان دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب بود که از بین آنها نمونه ای به حجم ۳۰۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب گردید. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سبک های دلبستگی بزرگسالان هازان و شاور، مقیاس عزت نفس روزنبرگ و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمانی جهانی بهداشت (WHOQOL-۲۶) استفاده شد. برای تحلیل داده ها از شاخص های آماری همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافته ها نشان دادند که بین سبک دلبستگی ایمن با کیفیت زندگی رابطه معنا داری وجود ندارد، بین سبک دلبستگی نا ایمن اجتنابی با کیفیت زندگی رابطه معنا داری وجود دارد، بین سبک دلبستگی نا ایمن دوسوگرا با کیفیت زندگی رابطه معنا داری وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد بین عزت نفس با کیفیت زندگی رابطه معنا داری وجود دارد. نتایج تحلیل رگریسون نشان داد بین عزت نفس، سبک های دلبستگی ایمن و دوسوگرا پیش بینی کننده معناداری برای کیفیت زندگی دانشجویان بوده است. اما سبک دلبستگی اجتنابی پیش بینی کننده معنا داری برای کیفیت زندگی دانشجویان نبوده است.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، عزت نفس ، کیفیت زندگی ، دانشجویان