نقش سبک های یادگیری در پیش بینی فرسودگی تحصیلی و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه اول

هدف از پژوهش حاضر، تعیین نقش سبک هاییادگیری در پیش بینی فرسودگی تحصیلی و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه اول بود. جامعه ی آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان دخترو پسر مقطع متوسطه اول شهرستان زاهدان به تعداد ۲۸۹۷۹ دانش آموز تشکیل می داد. روش نمونه گیری به صورت خوشه ای چند مرحله ای بود و تعداد ۳۷۹ پرسشنامه به صورت تصادفی در بین دانش آموزان توزیع گردید.به منظور گردآوری اطلاعات،از ۳ پرسشنامه ی سبک های یادگیری کلب((۱۹۸۹، فرسودگی تحصیلی برسو (۱۹۹۷) و پرسشنامه تاب آوری تحصیلی سامئولز ۲۰۰۴ ( ARI) استفاده گردید.نتایج رگرسیون ، نشان داد که سبک های یادگیری تجربه عینی و آزمایشگری فعال باهم ۰/۱۶ از واریانس فرسودگی تحصیلی دانش آموزان راپیشبینی میکنند و نتایج رگرسیون، نشانداد که سبک یادگیری مفهوم سازی انتزاعی به تنهایی۰/۱۰ از واریانس تاب آوری تحصیلی دانش آموزان را پیشبینی میکنند.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، فرسودگی تحصیلی ، تاب آوری تحصیلی ، دانش آموز