نقش مدرسه در تربیت اجتماعی کودکان و نوجوانان

اجتماعی کردن کودکان و نوجوانان و شکل گیری مفاهیم تربیت اجتماعی مانند خود کفایتی، ابراز وجود، استقلال،همکاری، نوع دو ستی از جمله مواردی ا ست که در دوران آموزش در مدر سه تحقق می پذیرد. از نظر و دیدگاه جامعهشناسان ، خانواده، اولین و مهمترین عامل جامعه پذیری فرد محسوب می شود و مدرسه دومین نهادی است که اینمهم را بر عهده می گیرد.البته طبق این دیدگاه مفهوم تربیت اجتماعی از قلمرو نهادهای رسمی مثل خانواده و مدرسهفراتر می رود و مطبوعات، رادیو و تلویزیون و تجارب شخصی را نیز شامل می شود.طبق بررسی های انجام شده ازطرف حوزه جامعه شناسی، برای این که تعلیم و تربیت از چارچوب محدود مدر سه خارج شود و کارکرد اجتماعی آندر پهنه توسعه اقتصادی، سیا سی، اجتماعی و فرهنگی جامعه رو شن شود، باید تربیت اجتماعی سرلوحه روش هایآموزش و پرورش قرار گیرد.در همین رابطه دانش آموزان باید با محیط خود سازگار شوند و چنین تحولی مستلزماتخاذ روشهای تربیتی و تغییر در محتویات برنامه های آموزش و پرورش است. مدرسه از مهم ترین نهادهااجتماعی، تربیتی و آموزشی و اصلی ترین رکن تعلیم و تربیت است که به منظور تربیت صحیح دانش آموزان در ابعاددینی، اخلاقی، علمی، آموزشی، اجتماعی و کشف استعدادها و هدایت رشد متوازن روحی و معنوی و جسمانی آنانتاسیس و اداره می شود.با تحقیقات و بررسی هایی که جامعه شناسان در خصوص اهداف و کارکردهای مدرسه و تربیت اجتماعی انجام داده اند.این گونه نتیجه گرفته اند که تربیت اجتماعی در مدارس به گونه صحیح و برنامه ریزی شده باعث اجتماعی شدن افراد می شود.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، دانش آموز ، تربیت اجتماعی