تحلیل فضایل و توانمندی های بیژن و منیژه از نظر روانشناسی مثبت نگر مارتین سلیگمن

انسانها از دیرباز در طول زندگی خود، گرفتار مسائل اخلاقی و مشکلات روانی بوده اند و روانشناسی به عنوان یک علم مستقل از قرن نوزدهمسعی کرده است در درمان بیماری های روحی- روانی، ثمربخش باشد؛ اما در حدود دو دهه پیش شاخه ای از روانشناسی به نام روانشناسی مثبت نگر به جای تمرکز بر بیماری ها و اختلالات روانی، بر هیجانات مثبت و فضایل و توانمندی های انسان تکیه می کند. این شاخه جدید روان-شناسی با هدف تاکید بر فضایل ششگانه اخلاقی مانند خرد، شجاعت، عدالت، میانه روی، عشق و رافت، استعلا و توانمندی های بیست وچهارگانه ای مانند صداقت، امید، قدردانی، رهبری و غیره به دنبال یافتن آن چیزی است که «زندگی خوب» نامیده می شود. روانشناسی مثبت گرا با تکیه بر فضایل و توانمندی ها و با کشف زوایای پنهان وجودی انسان، موجب بهره بردن از قابلیت های نهفته انسان میشود. پی بردنبه این فضایل در هر فردی باعث شکوفایی و محدود شدن رذیلت های وجودی او می شود. بیژن و منیژه یکی از داستان های شاهنامه حکیمفردوسی از این نظر قابل بررسی است. شناخت فضایل و توانمندی های این دو شخصیت می تواند آنها را به خواننده بهتر معرفی کند. در اینداستان شخصیت بیژن با تکیه بر توانمندی های دلیری، دوست داشتن، صداقت و قدردانی به فضایل شجاعت، رافت و عشق، شجاعت و تعالیدست می یابد. منیژه نیز با آراستگی به توانمندی های دوستداشتن و امید به فضیلت عشق و رافت و تعالی نایل میشود و به شکوفایی می رسد.

کلیدواژه ها:

فضیلت ، توانمندی ، بیژن ، منیژه ، روانشناسی