نقش الگوهای ارتباطی خانواده و سبک های دلبستگی در پیش بینی انگیزش درمان افراد وابسته به مواد مبتلا به دیابت نوع دو

انگیزش اولین قدم برای انجام هر رفتاری یا هر نوع تغییر در رفتار می باشد. در موفقیت درمان افراد وابسته به مواد، نقش انگیزش بسیار با اهمیت است . هدف پژوهش حاضر بررسی نقش الگوهای ارتباطی خانواده و سبک های دلبستگی در پیش بینی انگیزش درمان افراد وابسته به مواد بود. روش این پژوهش توصیفی - همبستگی و جامعه آماری آن کلیه افراد مراجعه کننده به مراکز ترک اعتیاد شهر اردبیل در سال ۱۴۰۱ بود که از این تعداد، ۱۴۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و نمونه پژوهش را تشکیل دادند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسش نامه های مراحل آمادگی برای تغییر و اشتیاق درمان، تجدید نظر شده الگوهای ارتباطی خانواده و سبک دلبستگی بزرگسالان کولینز و رید استفاده شد. دادههای به دست آمده با استفاده از آزمونهای همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که الگوی ارتباطی گفت و شنود، سبک دلبستگی نزدیکی با انگیزش درمان ارتباط مثبت و معناداری دارد، همچنین الگوی ارتباطی همنوایی ، سبک دلبستگی وابستگی و اضطراب با انگیزش درمان ارتباط منفی و معناداری دارد. الگوی ارتباطی خانواده، سبک های دلبستگی ۳۴/۰ از واریانس انگیزش درمان را تبیین کردند. بر اساس یافته های پژوهش الگوی ارتباطی خانواده و سبک های دلبستگی می توانند انگیزش درمان افراد مبتلا به اعتیاد را پیش بینی کنند؛ بنابراین با آموزش و انجام مداخلات مربوط به سبک های دلبستگی و اصلاح الگوهای ارتباطی خانواده می توان انگیزش درمان را در افراد مبتلا به اعتیاد افزایش داد.

کلیدواژه ها:

الگوهای ارتباطی خانواده ، سبک های دلبستگی ، انگیزش درمان ، اعتیاد ، دیابت نوع ۲