ارزیایی اثرات توسعه دییپلماسی شهری در حکمروایی خوب شهری

هدف مقاله حاضر بررسی ارزیابی اثرات توسعه دیپلماسی شهری در حکمروایی خوب شهری می باشد. سیاست گذاری عمومی بهمثابه مجموعه فعالیت های نهادی که تاثیر مستقیم یا غیرمستقیم بر زندگی شهروندان دارد و از تصمیم ها و سیاست هایی که بوسیلهمراجع مختلف بخش عمومی در ارتباط با موضوع شهر و سکونت گاه های انسانی از قبیل مجلس. دولت و قوه قضائیه که نمایندهحفظ منافع عمومی جامعه می باشنده اتخاذ می شود. فرایند سیاست گذاری بر مبنای فرایند از بالا به پایین می باشد. با روند مشارکتپذیری و حکمروایی مشارکتی شاهد تحقق سیاست گذاری عمومی در جامعه خواهیم بود. دیپلماسی شهری در جهت موازی برموضوعاتی است که ارتباط مستقیم با شهروندان را داشته. می تواند نقش مکمل و موثری بر کارکرد دیپلماسی عمومی مبتنی بر توسعهو بهسازی روابط بین ملت ها و شهروندان ارتباط با افراد کلیدی. برقراری روابط استراتژیک در سیاست خارجی را ایفا کند؛ بنابراینهر چه شهرها در رقابتی نامحسوس بتوانند منزلت و جایگاه خود را از سطح ملی به سطح منطقه ای و پا بین المللی ارتقاء دهند بهنوعی بستر رشد و توسعه دیپلماسی(مردم- دولت) در کشور به مرحله عملیاتی خواهد رسید. امروزه باوجود مشکلات ناشی ازشیوه های مدیریتی متمرکز در شهرهاء الگوی حکمروایی خوب شهری به عنوان اثربخش ترین، کم هزینه ترین و پایدارترین شیوهاعمال مدیریت پذیرفته شده است. این الگو به عنوان فرایند مشارکتی توسعه تعریف می شود که به موجب آن همه بهره وران شاملحکومت، بخش خصوصی و جامعه مدنی وسایلی را برای حل مشکلات، فراهم می کنند. اینگونه نقش آفرینی سازمان ها و نهادهایشهری در قالب دیپلماسی شهری. می تواند منجر به توسعه ابعاد حکمراویی خوب شهری در تمامی حوزه های اقتصادی, اجتماعی وسیاسی و حل مشکلات ساختاری و کارکردی شهرها بود. دیپلماسی شهری, در کنار سایر شاخص های شهری درسطح داخلی، بهعنوان ابزاری در خدمت نهادهای دولتی و سازمان های مدنی در جهت مدیریت نیازهای شهروندان در سطح فراملی مطرح می باشد.این پژوهش با شیوه توصیفی-تحلیلی تلاش دارد تا نقش و جایگاه دیپلماسی شهری را در تقویت و توسعه حکمرانی خوب شهریمورد بررسی وتجزیه تحلیل قرار دهد.

کلیدواژه ها:

شهر ، حکمروایی خوب ، مدیریت شهری ، دیپلماسی شهری ، توسعه دیپلماسی شهری