جلوههای حمایت از کودکان در برابر خشونت در قوانین بالادستی و عادی ایران تماشاگه کژی ها و کاستی ها

خشونت علیه کودکان، یکی از تلخترین و راهزنترین پدیدههایی است که حال و آینده کودک و جامعه را به ورطه مخاطرهای جدی می افکند.این پدیده شوم، با ایجاد مانع در برابر پیشرفت و توسعه فردی و اجتماعی کودک، هم منزلت انسانی و انسانیت کودک را مخدوش می سازد وبه یغما می برد و هم توسعه و پیشرفت جامعه را که کودکان آینده سازان آن هستند به تباهی و محاق میکشاند. بهویژه آنکه شوربختانه، بنابر گزارش های منتشرشده و پژوهش های انجام گرفته، در دو سال همه گیری ویروس کوید ۱۹ ، کودکآزاری و به طور خاص خشونت خانگیعلیه کودکان افزایش چشمگیری داشته است. از این رو، مبارزه با آن و بکارگیری همه ابزارها و سازکارهای در دسترس و از جمله بهره گیریاز دانش حقوق در این زمینه، اهمیت و ضرورتی انکارناپذیر دارد. بر این پایه، پژوهش پیشرو در نظر دارد با مراجعه به نوشتگان حقوقی واسناد بینالمللی و قوانین داخلی، پس از تعریف مفاهیم اصلی پژوهش، به جلوه های حمایت از کودکان در برابر خشونت در قوانین بالادستیو عادی ایران بپردازد. با توجه به بررسی های به عمل آمده، به نظر میرسد حمایت های به عمل آمده از کودکان در قوانین مورد بررسی برایپیشگیری و پیکار با خشونت علیه آنان کارآمدی و بسندگی لازم را دارا نیست و به ویژه فقدان رویکردی پیشگیرانه و حقمدار و عدم توجهکافی به امر خطیر آموزش به عنوان بسترساز اصلی رعایت حقوق کودک در اجتماع و ... در آنها خودنمایی می کند. دشواری های اجرایمقررات موجود را نیز باید بر این کاستی ها افزود. بر این پایه، افزایش حمایت از کودکان در ایران از رهگذر اصلاح قوانین موجود یا تصویبقوانین جدید با بهره مندی از دیدگاه های کارشناسان حوزه های گوناگون دانشی و اتخاذ رهیافتی چندجانبه و بین رشته ای، ضروری به نظرمی رسد. در این میان، حمایت از دختران که از آسیب پذیری مضاعف رنج می برند، نیازمند توجه ویژه تری است.

کلیدواژه ها:

کودک ، خشونت علیه کودک ، حقوق ایران ، حقوق کودک ، حقوق بشر