مدیریت آموزشی مبتنی بر رهبری تحول آفرین ارائه مدلی برای ارتقای بهره وری مدارس متوسطه

هدف این پژوهش ارائه مدلی برای مدیریت آموزشی مبتنی بر رهبری تحول آفرین به منظور ارتقای بهره وری مدارس متوسطه است. روش تحقیق از نوع توصیفی-پیمایشی بوده و جامعه آماری شامل کلیه مدیران و معلمان مدارس متوسطه شهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ می باشد که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای ۲۵۰ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد رهبری تحول آفرین بس و آوولیو (۲۰۰۰) و پرسشنامه بهره وری آموزشی هیرش و وایت (۲۰۱۸) بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و با بهره گیری از روش های آمار توصیفی و استنباطی (تحلیل مسیر و مدل سازی معادلات ساختاری) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که رهبری تحول آفرین مدیران با ضریب بر بهره وری آموزشی تاثیر مستقیم و مثبت دارد. همچنین مولفه های رهبری تحول آفرین شامل نفوذ آرمانی (۰/۸۱)، انگیزش الهام بخش (۰/۷۶)، ترغیب ذهنی (۰/۶۹) و ملاحظات فردی (۰/۳۰) به ترتیب بیشترین تاثیر را بر بهره وری آموزشی داشتند. مدل پیشنهادی پژوهش که با شاخص های برازش مطلوب تایید شد (GFI،۰/۹۶، CFI،۰/۹۳، SEA،۰/۴۲۰) نشان می دهد که مدیران تحول آفرین از طریق ایجاد بینش مشترک، توانمندسازی معلمان، توسعه فرهنگ سازمانی یادگیرنده و تقویت تعهد سازمانی می توانند بهره وری آموزشی را در مدارس متوسطه به میزان ۵۲ درصد افزایش دهند. بر اساس نتایج پیشنهاد می گردد مدیران آموزشی با گذراندن دوره های آموزش رهبری تحول آفرین و اتخاذ سبک مدیریت مشارکتی، زمینه ارتقای کیفیت آموزشی را فراهم نمایند.

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، رهبری تحول آفرین ، بهره وری آموزشی ، مدارس متوسطه ، مدل سازی معادلات ساختاری