بررسی رابطه بهزیستی ذهنی و انعطاف پذیری شناختی با سازگاری زناشویی در زنان

زمینه و هدف: هدف پژوهش بررسی رابطه بهزیستی ذهنی و انعطاف پذیری شناختی با سازگاری زناشویی در زنان متاهل است. مواد و روش ها: پژوهش حاضر توصیفی از نوع توصیفی همبستگی است. جامعه آماری کلیه زنان متاهل شهر مشهد در سال ۱۴۰۱ است که به صورت غیرتصادفی دردسترس ۱۰۵ نفر انتخاب شدند و به مقیاس بهزیستی ذهنی ( کییز و ماگیار، ۲۰۰۳ ) وپرسشنامه انعطاف پذیری شناختی( دنیس و وندورال، ۲۰۱۰ ) و سازگاری زناشویی( لاک و والاس، ۱۹۵۹ ) پاسخ دادند. داده ها به روش ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون و با استفاده ازنرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که بین سازگاری زناشویی با بهزیستی ذهنی ( ۰۱ / ۰ > P ؛ ۵۳ / ۰ = r ) و انعطاف پذیری شناختی ( ۰۱ / ۰ > P ؛ ۳۸ / ۰ = r ) ارتباط معنیداری وجود دارد، نتایج رگرسیون برای پیش بینی سازگاری زناشویی نشان می دهد که بهزیستی ذهنی قدرت پیش بینی سازگاری زناشویی را دارد . نتیجه گیری: برای تقویت سازگاری زناشویی پیشنهاد می شود بر روی عواملی که می تواند منجر به بهزیستی ذهنی شود توجه بیشتری صورت گیرد، آموزش زوجین دراین خصوص می تواند موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری شناختی ، بهزیستی ذهنی ، سازگاری زناشویی