بررسی اثر لاکتوفرین بر بیان ژن اتوفاژی-آپاپتوزی ATG۱۲ در رده سلولی سرطان پستان MCF۷

امروزه پروتئینهای خوراکی-دارویی تاثیر مهمی بر پیشگیری و درمان سرطان دارند. با توجه به نقش ویژه پروتئین لاکتوفرین در مهار رشد سلولهای سرطانی و متاستاز آنها و مکانیسم اثر آن از طریق القا آپوپتوز و اتوفاژی دروازه جدیدی در درمان سلولهای سرطانی باز شده است. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر غلظتهای مختلف لاکتوفرین بر میزان بیان ژن اتوفاژی-آپاپتوزی ATG۱۲ در رده سلولی سرطان پستان MCF۷ انجام شد. برای این منظور رده سلول سرطانی پستان MCF۷ بعد از رشد مناسب با غلظت های۰، ۲۰۰ ، ۳۰۰، ۵۰۰ میکروگرم بر میلی لیتر لاکتوفرین به مدت ۲۴ ساعت تیمار شدند و سپس استخراج RNA و سنتز cDNA انجام شد . بیان ژن با روش Real-time PCR بررسی و میزان بیان ژن با روش۲ - &W اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که بیان ژن ATG۱۲ در غلظتهای ۲۰۰ و ۳۰۰ میکروگرم افزایش یافته و در غلظت ۵۰۰ کاهش یافته است که این میزان تغییرات بیان ژن در غلظتهای مختلف لاکتوفرین نسبت به کنترل تفاوت معنیداری داشت .(P<۰/۰۵) لاکتوفرین توانست بیان ژن ATG۱۲ که یکی از ژنهای القا کننده اتوفاژی و آپاپتوز است را وابسته به دوز تغییر دهد و در غلظتهای پایین قادر به افزایش بیان بود. بنابراین میتوان حدس زد که قادر به القا فرایند اتوفاژی و آپاپتوز از طریق بیان این ژن باشد. پروتئین لاکتوفرین با تغییر بیان ژنها و از طریق مکانیسمهای متفاوت سلولی، پتانسیل مهار رشد سلول سرطانی را دارد بنابراین میتواند به عنوان یک کاندید دارویی جهت درمان سرطان باشد.

کلیدواژه ها:

لاکتوفرین ، اتوفاژی ، آپاپتوز ، سرطان پستان ، ATG۱۲