مقایسه قابلیت های آمادگی جسمانی و آسیب های اسکلتی - عضلانی نظامیان فعال و غیر فعال

آگاهی از سطح آمادگی جسمانی و آسیب های اسکلتی -عضلانی وابسته به کار نظامیان، یکی از حیاتی ترین موضوعات به منظور حفظ کارایی و عملکرد مطلوب کارکنان بین مشاغل شناخته شده است . لذا هدف از تحقیق حاضر بررسی مقایسه قابلیت های آمادگی جسمانی و آسیب های اسکلتی -عضلانی نظامیان فعال و غیر فعال بود. صد نفر از کارکنان فرماندهی آماد و پشتیبانی شمال شرق نیروی زمینی ارتش با طرح نمونه گیری طبقه ای و خوشه ای انتخاب و به دو گروه فعال (۵۰ مرد؛ سن ۹/۲ ± ۶/۳۵ سال، قد ۷/۷ ± ۹/۱۷۰ سانتی متر، وزن ۲/۵ ± ۶/۷۸ کیلوگرم) و غیر فعال (۵۰ مرد؛ ۵/۳ ± ۲/۳۷ سال، قد ۲/۱۱±۱۷۸ سانتی متر، وزن۴/۴ ± ۴/۹۱ کیلوگرم) تقسیم شدند. با استفاده از پرسشنامه های عمومی و تخصصی نوردیک آسیب های اسکلتی -عضلانی شرکت کنندگان تکمیل و سپس آزمون های آمادگی جسمانی متناسب با پرسشنامه از شرکت کنندگان به عمل آمد. برای تعیین وضعیت از آزمونT تک نمونه ای و برای مقایسه دو گروه از آزمونT مستقل استفاده شد. یافته ها سطح معناداری بین نظامیان فعال و غیر فعال در قابلیت های آمادگی جسمانی مرتبط با سلامتی (۰۱/۰ (P= و سطح معناداری در نواحی آسیب های اسکلتی -عضلانی (۰۱/۰(P = بجز آرنج (۱۲۳/۰ ( P = و مچ دست (۱۶۳/۰(P= را نشان دادند. اختلاف میانگین نواحی آسیب دیده میان دو گروه به ترتیب لگن (۹/۱۵)، کمر و پشت (۷/۱۲)، زانو (۶/۱۱)، شانه (۱۱)، گردن (۴/۱۰ )، مچ پا (۸۴/۹)، کل آسیب ها (۲/۹)، آرنج (۲/۳ ) و مچ دست (۵۷/۱) مشاهده شد و بیشترین اختلاف میانگین از میان مولفه ها در بین گروه به ترتیب استقامت عضلات شکم (۵/۲۰)، درصد چربی کل بدن (۰۷/۱۷)، استقامت عضلات سینه ای (۶/۱۱)، قدرت عضلانی دست (۶/۱۰)، انعطاف پذیری تنه (۷/۹) و توان هوازی (۶۶/۲) بود. نتایج بدست آمده نشان داد که میزان سطح آمادگی جسمانی بین نظامیان فعال و غیر فعال متفاوت و تاثیرگذار بر آسیب های اسکلتی - عضلانی ناشی از کار می باشد. بنابراین آگاهی از سطح آمادگی جسمانی نظامیان و توصیه آنها به حفظ فعالیت بدنی مهم و ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

آمادگی جسمانی ، آسیب اسکلتی -عضلانی ، نظامیان