اثر بخشی معنویت درمانی بر امیدواری و بهزیستی روان شناختی در زوجین نابارور (یک مطالعه مروری)

ناباروری، یک تجربه چالش بر انگیز برای زوجین است که با افزایش یوع آن در جامعه به عنوان یک مشکل عمده در سلامت عمومی تلقی می شود. افراد نابارور در مقایسه با افراد عادی سطوح بالاتری از فشار روانی را تحمل کرده که ممکن است بی کفایتی، ناتوانی، افسردگی و کاهش احساس رضایت از زندگی را به همراه آورد به طوری که این اختلالات در طی زمان می توانند بر برنامه های آینده، سازگاری و توانایی زوجین برای انطباق با زندگی تاثیر منفی بگذارند و منجر به کاهش بهزیستی روان شناختی در آنها شود. بهزیستی روان شناختی یکی از حوزه های مثبت روان شناختی است. مطالعات نشان داده، افرادی که از سطوح بالای بهزیستی برخوردار هستند، با توجه و تمرکز بیشتر به احساسات مثبت و اجتناب از وقایع و احساسات منفی احساس رضایت بیشتری را از زندگی تجربه می کنند. یکی دیگر از تجربیات ناطملوب ناباروری، کاهش امیدواری است. در واقع امیدواری در زندگی زوج نابارور اهمیت ویژه ای دارد و می تواند با ایجاد انرژی و انگیزه مثبت برای مشارکت در درمان و بهبودی در فرایند ناباروری منجر به ارتقاء بهداشت روان و کیفیت زندگی آنها شود. مداخلات روانشناختی متعددی برای بهبود مشکلات و آسیب های روانشناختی همراه با ناباروری وجود دارند، یکی از مداخلات، معنویت درمانی است افراد با توسل به اعتقادات معنوی و باورهای مذهبی خویش توانایی مقابله با استرس ها و شرایط نامطلوب را کسب می کنند و سازگاری آنها افزایش می یابد. تکیه به نیروی برتر و غیبی موجب افزایش احساس آرامش درونی، حس سرزندگی، امید و در نهایت ارتقاء بهزیستی روان در افراد می شود.