تبیین رابطه یادگیری و چابکی سازمانی با نقش میانجی سرمایه روانشناختی در معلمان استان ایلام

تغییرات سریع و مداوم یکی از چالش های اساسی سازمان های امروزی است. سازمان ها معمولا دارای اهداف مشترکی همچون کیفیت کاری بالا، عملکرد موثر و ارائه خدمات مناسب به مشتری، در محیطی بسیار پویا و متغیر هستند. هدف از این پژوهش تبیین رابطه یادگیری و چابکی سازمانی با نقش میانجی سرمایه روانشناختی در معلمان استان ایلام است. روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی است، جامعه آماری کلیه معلمان استان ایلام به تعداد ۷۷۰۰ نفر و تعداد نمونه به روش تصادفی ساده ۳۸۴ نفر انتخاب گردیده است، ابزار پژوهش شامل پرسشنامه یادگیری سازمانی نیفه (۲۰۰۱)، پرسشنامه استاندارد چابکی سازمانی مهربان (۱۳۹۳) و پرسشنامه استاندارد سرمایه روان شناختی لوتانز (۲۰۰۷) می باشد. تجزیه وتحلیل یافته ها در دو بخش توصیفی استنباطی انجام شد. از آزمون کالموگروف- اسمیرنف برای بررسی نرمال بودن توزیع داده ها و از ضریب همبستگی پیرسون برای بررسی رابطه بین یادگیری و چابکی سازمانی با سرمایه روانشناختی استفاده شد. یافته های تحقیق نشان داد بین سرمایه روانشناختی و یادگیری و چابکی سازمانی رابطه معنی دار و مستقیمی وجود دارد. همچنین ۱۹ درصد از واریانس متغیر یادگیری سازمانی به وسیله متغیر سرمایه روانشناختی پیش بینی می شود و ۳۴ درصد از واریانس متغیر چابکی سازمانی به وسیله متغیر سرمایه روانشناختی پیش بینی می شود. به طورکلی می توان بیان کرد که توجه به سرمایه روانشناختی در بین معلمان منجر به افزایش چابکی و یادگیری در سازمان می شود. اهمیت یادگیری در سازمان نباید فقط داشتن دانش بیشتر باشد بلکه توانایی ایجاد، انتقال و استفاده از دانش با هدف دستیابی بهتر به اهداف است که مسئولین و مدیران می توانند زمینه ارتقای چابکی در سازمان را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، چابکی سازمانی ، سرمایه روانشناختی