ارتقا کیفیت فضای معماری با بهره گیری از الگوهای رقص آیینی آفر

این پژوهش در راستای ارتقا کیفیت فضاهای معماری به دنبال آن است تا با واکاوی الگوهای رقص آیینی آفر به عنوان یکی ازرایج ترین رقص های فولکور در منطقه خراسان به هندسه یا الگویی برای خلق فضای معماری دست یابد تا بدین وسیله بتوان بین رقص آفر به عنوان یک مراسم آیینی فولکور و فضای معماری ارتباط برقرار کرد.پژوهش پیشرو دارای رویکرد کیفی بوده و روش تحقیق در این پژوهش توصیفی -تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و مشاهدات میدانی است که پس از ثبت تصاویر و تحلیل الگوی گرافیکی حرکات آنها به بررسی ارتباط آنها با خلق فضای معماری پرداخته می شود. و در نهایت ، پس از بررسی مفاهیم مشترک معماری و رقص ، الگوهایی مستخرج از رقص آفر به عنوان هندسه ای مطلوب جهت ارتقاکیفیت فضای معماری ارائه می شوند.

کلیدواژه ها:

آیین ، مراسم آیینی ، رقص ، فضای معماری