بررسی اثر بخشی روان درمانی تحلیلی کارکردی بر تمایز یافتگی خود در افراد مبتلا به اختلال شخصیت نارسیستیک

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی روان درمانی تحلیلی کارکردی بر تمایز یافتگی خود در افراد مبتلا به اختلال شخصیت نارسیستیک انجام شد. طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه ی آماری این پژوهش را کلیه مردان مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته مراجعه کننده به کلینیکهای روانشناختی منطقه ۵ شهر تهران در سال ۱۴۰۰ تشکیل دادند که از بین آنها با روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۳۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه مساوی ۱۵ نفری جایگزین شدند ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه ی تمایز یافتگی خود اسکورن و فریدلندر (۱۹۹۸) بود. در تحلیل دادهها از آزمون کوواریانس چند متغیری برای آزمون فرضیه ی اصلی و تک متغیری برای فرضیه ی جانبی با نرم افزار SPSS استفاده شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که روان درمانی تحلیلی کارکردی برتمایز یافتگی خود در افراد مبتلا به اختلال شخصیت نارسیستیک تاثیر معنی دار دارد.

کلیدواژه ها:

روان درمانی تحلیلی کارکردی ، تمایز یافتگی خود ، اختلال شخصیت نارسیستیک