نقش واسطه ای امید به زندگی در رابطه بین جهت گیری مذهبی با اضطرابناشی از ویروس کرونا در دانش آموزان

اضطراب بیماری کرونا پیامدهای منفی فراوانی را برای دانش آموزان به همراه دارد؛ بر همین اساس شناخت عوامل موثر بر آن اهمیت فراوانی دارد؛ لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطهای امید به زندگی در رابطه بین جهت گیری مذهبی با اضطراب ناشی از ویروس کرونا در دانش آموزان انجام گرفت این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی و جامعه آماری این پژوهش را تمامی دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان بافق به تعداد ۷۷۱ نفر در سال تحصیلی ۱۴۰۱ - ۱۴۰۰ تشکیل داد که از بین آنها تعداد ۲۰۰ نفر به صورت در دسترس انتخاب و مقیاس مقیاس اضطراب کرونا ویروس علی پور و همکاران (۱۳۹۸) مقیاس جهت گیری مذهب آلپورت (۱۹۵۰) و پرسشنامه امید به زندگی اسنایدر (۱۹۹۹) را به صورت الکترونیکی تکمیل کردند تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آزمونهای ضریب همبستگی پیرسون و روش تحلیل مسیر در نرم افزار ۲۶-SPSS و ایموس ۲۴ انجام شد. نتایج همبستگی پیرسون نشان داد که ارتباط منفی و معنی داری بین جهت گیری مذهبی بیرونی و درونی و امید به زندگی با اضطراب کرونا وجود داشت (p۱ نتایج تحلیل مسیر نیز نشان داد که مدل با تصحیحاتی برازش مناسبی پیدا کرد و امید به زندگی نقش واسطه ای در رابطه بین جهت گیری مذهبی بیرونی و درونی با اضطراب کرونا دانش آموزان داشت بر اساس یافته های به دست آمده لازم است با آموزشهای مناسب جهت گیری مذهبی و امید به زندگی را در دانش آموزان بهبود داد تا پیامدهای مثبتی در اضطراب کرونا آنان داشته باشد.