پیش بینی کیفیت زندگی کاری براساس خودکارآمدی آموزشی و خوش بینی تحصیلی در معلمان مرد مقطع ابتدایی شهر مهاباد

این پژوهش با هدف پیش بینی کیفیت زندگی کاری براساس خودکارامدی آموزشی وخوش بینی تحصیلی در معلمان مرد مقطع ابتدایی شهر مهاباد انجام شد. روش پژوهشحاضر همبستگی است. جامعه آماری تحقیق از ۲۱۱ نفر از معلمان مرد مدارس ابتداییشهرستان بود که با استفاده از فرمول کوکران تعداد ۱۳۶ نفر برآورد شده است و از روشروش نمونه گیری تصادفی طبقه بندی شده به منظور انتخاب افراد استفاده شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه خوش بینی تحصیلی معلمان بیرد و همکاران (۲۰۱۰)، پرسشنامهخودکارآمدی معلمان اسچانن – موران و وولفولک هوی (۲۰۰۱) و پرسشنامه کیفیت زندگیکاری معلمان ایلگان و همکاران (۲۰۱۴) بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آزمونضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافته های آماری نشانگر آناست که مقدار R۲ (مجذور R) برآورد شده برابر است با ۱۹۲ / ۰ که نشان دهنده آن استکه ۲ / ۱۹ درصد واریانس تبیین شده کیفیت زندگی کاری از طریق خودکارامدی آموزشیو خوش بینی تحصیلی قابل پیش بینی است. نتایج تحقیق نشان داد که رابطه ای متوسطبین کیفیت زندگی کاری با خودکارامدی آموزشی و خوشبینی تحصیلی در معلمان مردمقطع ابتدایی شهر مهاباد وجود دارد. خوش بینی تحصیلی دانش و آگاهی درباره هیجان هاو چگونگی تاثیر این دانش و آگاهی بر کیفیت زندگی کاری که معلمان ادراک می کنندقابل پیش بینی است. از سوی دیگر نگرش مثبت معلمان موجب خوشبینی در مورد آیندهتحصیلی و شغلی خواهد شد و موجب ارتقای کیفیت زندگی کاری آنها می گردد.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی کاری ، خودکارامدی آموزشی ، خوش بینی تحصیلی