تخریب سلول های پیر تکثیر و تمایز سلول های بنیادی را تحریک می کند
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 568
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NSCSST01_022
تاریخ نمایه سازی: 9 مرداد 1401
چکیده مقاله:
پیری سلولی یک مکانیسم مهم در رشدونمو، ترمیم و پیری است. فرآیند پیری-پاکسازی-بازسازی در شرایط طبیعی موجب می شود که سلول های پیر و آسیب دیده با سلول های کارا جایگزین شوند. در برخی شرایط با اختلال مکانیسم پاکسازی، تجمع سلول های پیر رخ می دهد که کارایی لازم را ندارند و همچنین اجازه بازسازی مجدد بافت را نمی دهند و از این رو می توانند سبب اختلال عملکرد بافت یا ارگان شوند. همچنین با توجه به اینکه سلول ها به صورت مداوم در معرض آسیب های خارجی و داخلی هستند، تولید سلول های پیر به صورت مداوم وجود دارد که تجمع این سلول ها می تواند در دراز مدت آسیب های مذکور را در بافت ها و ارگان ها ایجاد نماید.مواد و روشهادر این مطالعه اثرات سلول های پیر بر سلول های بنیادی و اثرات حذف سلول های پیر در موش به کمک داروهای کشنده سلول-های پیر با مراجعه به پایگاه های SCOPUS، PubMed و MEDLINE در سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۲ بررسی شد و از مقالات مرتبط (ریویو و اوریجینال) بهره برداری شد. نتایجیکی از راه های تحریک سلول های بنیادی بافت جهت تقسیم و تمایز به سلول های مورد نیاز بافت، تخریب سلول های پیر موجود در بافت مدنظر است. نشان داده شده است که تخریب سلول های پیر موجود در هیپوکامپ موش های یک ساله بوسیله دارو، منجر به تحریک نوروژنز در هیپوکامپ می شود. همچنین حذف این سلول ها می تواند با حذف خواص پاراکراین آنها موجب اثر مثبتی بر روی تقسیم و تمایز سلول های بنیادی و پیشساز عصبی شود. نکته حائز اهمیت این است که نه تنها سلول های عصبی پیر، بلکه سلول های گلیا و بنیادی پیر هم می توانند اثرات مشابهی بر روی سلول های مجاور بگذراند و مانع از بازسازی های مورد نیاز شوند. چنین آسیب های تجمعی را می توان در بیماری های نورودژنراتیو نیز مشاهده نمود که با حذف این سلول های پیر می-توان بهبودهای شناختی را موشها مشاهده نمود. سلول های پیر همچنین می توانند بر بقای سلول های بنیادی هم اثرگذار باشند و سبب آپوپتوز این سلول ها شوند.نتیجه گیری نهاییتوجه به پیری سلولی می تواند دریچه های جدیدی را در بسیج سلول های بنیادی به منظور ترمیم آسیب ها، پیری و بیماری های عصبی بگشاید. تخریب سلول های پیر با متوقف کردن اثرات پاراکراین سلول های پیر و ایجاد فضا برای جایگزینی سلول های بنیادی می تواند نقش مهمی را در درمان ضایعات و بیماری های عصبی ایفا نماید.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سیداحمدرضا سعید
دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران
علی رجبی
دپارتمان مهندسی بافت و سلولی کاربردی. دانشکده علوم و فناور یهای نوین، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران