اثربخشی مداخله در بحران بر رضایت زناشویی در زنان متاهل در دوران کرونا

هدف: هدف پژوهش حاضر اثربخشی مداخله در بحران بر رضایت زناشویی در زنان متاهل در دوران کرونا بود. روش پژوهش به شیوه ی نیمه آزمایشی باطرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل اجرا شد. روش: جامعه آماری این پژوهش را تمامی زنان متاهل منطقه ۱۹ شهر تهران در سال ۱۴۰۰ تشکیل داده بودند. نمونه ی آماری شامل ۳۰ نفر از زنان متاهل بودند که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند و به پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ پاسخ دادند. شرکت کنندگان گروه آزمایش، ۶ جلسه برنامه ی مداخله در بحران را دریافت نمودند. یافته ها:داده ها با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس چند متغیری، مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که فرضیهی پژوهش مبنی بر اثربخشی مداخله در بحران بر رضایت زناشویی در زنان متاهل در دوران کرونا، مورد تایید قرار گرفته است و زنان متاهل گروه آزمایش نسبت به زنان متاهل گروه کنترل در پس آزمون، به طور معناداری ، رضایت زناشویی بیشتری داشتند. نتیجه گیری: بنابراین می توان نتیجه گرفت که استفاده از آموزش مداخله در بحران بر رضایت زناشویی در زنان متاهل در دوران کرونا اثربخش است.

کلیدواژه ها:

مداخله در بحران ، رضایت زناشویی ، زنان متاهل.